البته پوشيده نيست كه تقيّه موجب موافقت فرد با اعتقادات صوفيان نمىشود زيرا شخص مخالف ، از تقيّه بىاطلاع است . از سويى تقيّه از سر اختيار و بدون وجه ضرورت ، داراى حرمت است بلكه در اين صورت ، اصلا تقيّه بر آن صدق نمىكند و اگر تقيّه از اندازهء ضرورت فراتر رود ، حرام است به همين دليل ، به كارها و اعمال اشاره نكرده است زيرا گاهى ضرورت ايجاب مىكند كه تقيّه با انجام دادن آن كارها ، عملى شود . 3 - روايت ديگرى را نيز در كتاب « حديقة الشيعه » از احمد بن محمد بن ابو نصر بزنظى و محمد بن اسماعيل بن بزيع ، از امام رضا عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : « من ذكر عنده الصوفية و لم ينكرهم بلسانه او قلبه فليس منّا و من انكرهم فكأنّما جاهد الكفار بين يدى رسول اللّه ؛ « 1 » كسى كه نزدش از صوفيّه سخن به ميان آيد و با زبان و يا دلش به انكار و اعتراض آنان برنخيزد ، از ما نيست فردى كه آنان را مورد نكوهش و اعتراض قرار دهد ، گويى در ركاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با كفّار به مبارزه پرداخته است » همان‌گونه كه ملاحظه مىكنيد افزون بر ادلهء عام بر وجوب اعتراض و انكار منكر ، روايت فوق نيز در خصوص وجوب انكار و اعتراض بر صوفيان به تناسب امكان ، فوق العاده صراحت دارد و به دليل حكم به مشابهت آنان با كفّار ، دلالت بر كفر آنان نيز در اين روايت به چشم مىخورد بلكه امكان دارد مقصود از اين‌كه انكار و اعتراض بر آنان به جهاد با كفّار تشبيه شده ، همراه با حكم به كفر آن‌ها باشد نه تشبيه آنان به كفّار ، به هر تقدير ، حكم به كفر آنان لازم است . 4 - نيز روايتى را به إسناد خود در كتاب ياد شده آورده و گفته است : مردى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد : [ اماما ! ] در زمانى كه به سر مىبريم گروهى به نام صوفى پديد آمده‌اند ، نظرتان درمورد آنان چيست ؟ امام عليه السّلام در پاسخ فرمود : « انهّم اعداءنا فمن مال اليهم فهو منهم و يحشر معهم و سيكون اقوام يدعون حبّنا و يميلون اليهم و يتشبهون بهم يلقبّون انفسهم بلقبهم و يأوّلون اقوالهم ألا فمن مال اليهم فليس منّا و أنا منه برآء و من انكرهم و ردّ عليهم كان كمن جاهد الكفّار مع رسول اللّه ؛ « 2 » آنان دشمنان ما هستند ، افرادى كه به آن‌ها تمايل نشان دهند از آنان به‌شمار مىآيند و با آن‌ها محشور مىگردند ، در آينده‌اى نه چندان دور ، دسته‌هايى از مردم ظاهر مىشوند كه

--> ( 1 ) . حديقة الشيعه ، ص 563 ، چاپ اسلاميه . ( 2 ) . همان ، ص 563 .